فصل اول [ انتشار فضايل اميرالمؤمنين عليه السلام على رغم سعى دشمنان ] بدان كه در زمانى كه معاوية بن ابى سفيان مسلط بر مردم شد به سفر حج رفت ، چون در مدينه وارد شد فرمان كرد تا منادى در كوچه و بازار مدينه ندا در داد كه از عهد معاويه و امان او بيرون است كسى كه در مناقب على و فضيلت اهل بيت او حديثى روايت كند ، و منشور كرد تا هر مكانى كه خطيبى بر منبر بالا رود العياذ باللّه على عليه السلام را لعن فرستد ، و بالجمله معاويه از مدينه به جانب مكّه كوچ كرد ، و بعد از فراغ از حج به شام برگشت ، و به تشييد قواعد پادشاهى خويش و تمهيد تباهى شيعه اميرالمؤمنين عليه السلام پرداخت « 1 » ، و در نسخه واحده در تمام بلدان و امصار به جانب حكام و عمال منشور كرد كه نام دوستان على و محبّين او را از ديوان عطايا محو كنند ، و ايشان را قتل و قمع كنند ، و هم نوشت كه هر كس را به دوستى آن حضرت متّهم سازند اگر چه استوار نباشد به همان تهمت او را بكشند و سر از تنش بردارند . چون اين حكم از معاويه پراكنده شد عمّال و حكّام او به قتل و غارت شيعيان پرداختند و بسيار كس را به تهمت و گمان به قتل رسانيدند ، و خانه‌هاى ايشان را خراب كردند ، و چنان كار بر شيعيان على عليه السلام تنگ شد كه اگر شيعه‌اى خواست با رفيق

--> ( 1 ) ( . يعنى به محكم كردن پايه‌هاى سلطنت خود و فراهم كردن مقدمات از بين بردن شيعيان پرداخت . )